SKB-Test

De SKB-test bestaat uit twee verschillende onderzoeken, namelijk de ROTS-test en de SKL-test. Dit zijn tests die los staan van elkaar. Het combineren van deze twee verschillende tests verhoogt de betrouwbaarheid en nauwkeurigheid van de diagnose aanzienlijk. De SKB-test is een verfijnd diagnostisch instrument voor de arts of natuurgeneeskundig therapeut. Het is belangrijk te beseffen dat de SKB-test een holistisch onderzoek is, dat preklinische verstoringen kan aantonen. Dit in tegenstelling tot klinisch (bloed)onderzoek, waarbij afwijkingen pas te zien zijn als de pathologie zich ontwikkeld heeft naar het klinisch stadium. Het onderzoek geeft aanwijzigignen in de ontwikkeling en het ontstaan van pathologie. De SKB-test geeft een belasting aan in drie verschillende belastingsterktes die voorafgaan aan het klinisch stadium van ziekte.   Belastingsterkte I = functionele verstoringen Dit is het gebied van lichte verstoringen die klinisch gezien niet aantoonbaar zijn   Belastingsterkte II = micro-verstoringen Dit zijn metabolische verstoringen die altijd behandeld dienen te worden. Regulier klinisch bloedonderzoek geeft waarden die tegen de grenzen van de normaalwaarden zitten.   Belastingsterkte III = macro-verstoringen (overgang preklinisch naar klinisch) Deze belastingsterkte geeft de overgang aan naar pathologie, zoals die ook regulier te diagnosticeren valt.   De volgende verstoringen kunnen met de SKB-test zichtbaar worden toxinenopbouw/ontstekingen verstoringen enzymproces hormonale verstoringen leverbelasting nierbelasting darmverstoringen schimmelbelasting adrenale stress verschuivingen pH-waarde kwaliteit zuurstoftransport kwaliteit plakkerigheid rode bloedlichaampjes vermoeden tot maligne procesvorming vermoeden tot cystevorming gereduceerde opname van koper, mangaan, zink, ijzer, kobalt, selenium, nikkel, chroom, jodium

ROTS-Test De ROTS-test is gebaseerd op de structuur van het gedroogde bloed met de daarin voorkomende tekens. Het begrip ROTS staat voor Reactieve Oxidatieve Toxische Substanties. deze substanties zijn restproducten van stofwisselingsprocessen en dysfuncties. ROTS zijn vrije radicalen die alleen in het bloed te zien zijn als de enzymen geblokkeerd zijn. Deze test is door Bradford ontwikkeld en is in de laatste tien jaar verder verbeterd. Daardoor is deze test nu geschikt om toxische belasting duidelijk zichtbaar te maken. In het begin werd alleen gekeken naar het voorkomen van ROTS in deze test. Er werd aangenomen dat er een direct verband bestond tussen de aanwezigheid van ROTS en de ontwikkeling van kanker. Dit blijkt niet altijd zo te zijn. Pas in combinatie met de SKL-test is een betrouwbare diagnose te stellen. De ROTS-test is wel uitermate geschikt om te bepalen in welke fase van ziekteontwikkeling een persoon verkeert. Mensen met veel ROTS hebben een tekort aan oligo-elementen (zoals bijvoorbeeld koper, mangaan, enz.) De schade door vrije radicalen veroorzaakt neemt hierdoor sterk toe. Het diagnosticeren van ROTS geeft een belangrijke aanwijzing over de polarisatie van het lichaam. De eerste aanwijzing voor ROTS en verandering van de rode bloeldichaampjes is dus een aanwijzing voor het ontwikkelen van pathologische verschijnselen, ondanks het feit dat dit klinisch nog niet aan te tonen is. Het immuunsysteem wordt dermate belast dat exogene oorzaken vat krijgen op het organisme.

SKL-Test De SKL-test werd door Dr. Sklenar verder ontwikkeld en berust op de vorm en structuur van de rode bloedlichaampjes bij een bepaalde kleuringstechniek. Dr. Sklenar heeft dit onderzoek verfijnd tot een niveau waarop verschillende verstoringen in het bloedbeeld goed te diagnosticeren zijn. Hij ontdekte dat patiënten met kanker altijd dezelfde veranderingen hebben in de structuur en vorm van de rode bloedlichaampjes. Dr. Sklenar is beroemd geworden door zijn behandeling van kankerpatiënten met onder hoge druk geextraheerde Kombucha.   De structuurveranderingen in het bloed biogranula doornappelvorm substantieverlies verbleking De volgende storingen zijn met deze test zichtbaar ontstekingen hormonale verstoringen eranula doornappelvorming ijzergebrek/substantieverleis lever nieren jicht zenuwzwakte